Toen ik een kind was, leerde mijn moeder mij dat het fout was om te stelen. Volgens haar, bestond er alleen één uitzondering: als iemand honger had, kon hij wel stelen om te eten…
Dat is wat mijn moeder ook had geleerd toen ze een kind was. Het is makkelijk om die manier van denken te begrijpen, vooral als wij de context van het onderwerp kennen. Toentertijd waren er jaren waarbij er echt weinig was om te eten in het platteland, waar zij geboren is.
Het is interessant hoe iemand die uitzondering heeft bedacht. Met andere woorden: jij mag wel stelen, zolang er maar een logische reden is…
FOUT!
